Sinds zondag at en dronk Herman niet meer, en zat hij er heel slapjes en levenloos bij. Tijd om naar de dierenarts te gaan. De dierenarts vertelde me dat Herman 3 pond was afgevallen (in 2-3 weken tijd) Ook had Herman hoge koorts 41,3 graden. Herman kreeg een injectie antibiotica en pijnstillers en als hij de volgende dag nog niet zelf zou eten moest ik terug komen. De volgende dag moest ik dus terug, we konden niets vinden wat aanleiding gaf waarom Herman niet at. De dierenarts stelde voor om Herman onder narcose te brengen om te kijken of hij geen haakjes op de kiezen had, uiteindelijk had hij dit niet. Herman kreeg weer 2 injectie’s antibiotica en pijnstillers. Savonds werd het erger en erger, ik zag dat Herman echt aan het vechten was om wakker te blijven, en het was echt duidelijk dat hij pijn had. Ik heb de dierenarts toen uit zijn bed gebeld en het over de toestand gehad. De volgende dag mocht ik terug komen. Ik had niet verwacht dat Herman de nacht zou halen, maar hij heeft de nacht gehaald. Ik had een afspraak om half 9 smorgens, ik was de eerste “klant” Maar ik kon het niet langer aan zien, Herman had zoveel pijn dus om 7 uur waren we weer bij de dierenarts en de dierenarts vertelde me ook dat het echt niet goed zit, en dat ze zelf ook geen flauw idee had wat er met Herman aan de hand was. Ik heb ervoor gekozen om Herman in te laten slapen, want ik wilde hem niet nog meer laten lijden. Zelf ben ik er echt heel erg kapot van, maar ik niet alleen De kleine mist Herman ook heel erg. Ook zei stopte met eten, drinken en zat maar stil en suf in een hoekje. Mijn alarm bellen gingen dus weer rinkelen. Op naar de dierenarts, De kleine was 2 ons afgevallen (ook in 2-3weken tijd) maar ze had geen koorts. De dierenarts sluit niet uit dat ze het zelfde heeft als Herman, maar ze kan ook liefdesverdriet hebben. Herman en De kleine waren echt dol op elkaar, ze lagen altijd wel bij elkaar, en gaven elke uitgebreide wasbeurten. De kleine zal dit nu heel erg missen, ze krijgt nu extra veel aandacht van mij & slaapt vanavond (dinsdag) bij me op bed. Zaterdag ga ik naar de opvang, daar mag De kleine een vriendje uitzoeken. Zelf heb ik misschien nog niet echt de behoefde aan een nieuw konijn omdat mijn verdriet nog te groot is. Maar als De kleine vereenzaamd ben ik nog verder van huis, en dat is iets wat ik absoluut niet wil. Herman is ongeveer 3 jaar oud geworden, waarvan hij 1,5 jaar bij mij leefde. Herman was een echt knuffelbeer, ik zal hem missen

Zoals jullie snappen zullen er iets minder updates zijn. Hopelijk hebben jullie er begrip voor.